• รายได้เพิ่มขึ้น แต่กำลังซื้อแตกต่างกันมาก ปี 2568 คนเวียดนามมีรายได้เฉลี่ยประมาณ 8,000 บาทต่อเดือน  เพิ่มขึ้น 10.9% เมื่อเทียบกับปี 2567 โดยเขตเมืองอยู่ที่ราว 10,000 บาท และชนบทประมาณ 7,000 บาท แต่ยังมีความเหลื่อมล้ำสูงเพราะกลุ่มรายได้สูงสุด 20% มีรายได้เฉลี่ย 16,000 บาท ขณะที่กลุ่มรายได้ต่ำสุด 20% มีเพียง 3,000 บาท ต่างกันประมาณ 5.6 เท่า ดังนั้น เวียดนามจึงไม่ใช่ตลาดผู้บริโภคกลุ่มเดียว การพิจารณาเพียงจำนวนประชากรหรือรายได้เฉลี่ยอาจทำให้ธุรกิจประเมินกำลังซื้อสูงเกินจริง

• อาหารและสิ่งจำเป็นยังเป็นรายจ่ายหลัก คนเวียดนามมีค่าใช้จ่ายเฉลี่ยประมาณ 4,000 บาทต่อคนต่อเดือน  โดย 49% เป็นค่าอาหารและเครื่องดื่มและเพิ่มเป็น 56% ในกลุ่มรายได้น้อย ทำให้เหลือเงินสำหรับบริการและสินค้าฟุ่มเฟือยจำกัด ส่วนกลุ่มรายได้สูงมีค่าใช้จ่ายสำหรับการศึกษา สุขภาพ การเดินทาง สันทนาการ และสินค้าพรีเมียมมากกว่า ขณะเดียวกัน คนเมืองหันไปใช้สินค้าและบริการที่ประหยัดเวลามากขึ้น แต่ตลาดดั้งเดิมยังแข่งขันได้ด้วยความคุ้นเคยและราคาที่ยืดหยุ่น

• ไม่ได้เลือกของถูกที่สุด แต่เลือกสิ่งที่คุ้มค่า ราคายังเป็นปัจจัยสำคัญ แต่ผู้บริโภคพร้อมจ่ายเพิ่มเมื่อเห็นประโยชน์ชัดเจน เช่น คุณภาพ ความปลอดภัย สุขภาพ ความสะดวก หรือความน่าเชื่อถือของแบรนด์ เสื้อผ้าและสินค้าไลฟ์สไตล์ก็ต้องมีทั้งดีไซน์ที่ตอบโจทย์และคุณภาพสมราคา โอกาสทางตลาดจึงไม่ได้ลดลง เพียงแต่แบรนด์ต้องให้เหตุผลที่หนักแน่นขึ้นว่าทำไมสินค้าจึงคุ้มกับเงินที่จ่าย

• ช่องทางดิจิทัลทำให้ซื้อสะดวกและเปรียบเทียบเก่งขึ้น ผลสำรวจของ YouGov ที่จัดทำให้ Visa   พบว่า 76% ของผู้บริโภคเวียดนามในกลุ่มตัวอย่างซื้อสินค้าออนไลน์เดือนละ 2–3 ครั้ง อีคอมเมิร์ซ QR payment และ e-wallet ช่วยให้เข้าถึงสินค้า โปรโมชั่น และบริการจัดส่งได้ง่าย แต่ก็ทำให้เปรียบเทียบราคา อ่านรีวิว และเปลี่ยนแบรนด์ได้ทันที ขณะเดียวกัน การชำระเงินเมื่อได้รับสินค้า (Cash on Delivery: COD) ยังมีบทบาทสำคัญจากความกังวลเรื่องคุณภาพและความน่าเชื่อถือ โดยบางคำสั่งซื้อเปิดโอกาสให้ตรวจและปฏิเสธสินค้าได้ตามเงื่อนไขของแพลตฟอร์มและผู้ให้บริการขนส่ง ธุรกิจจึงต้องแข่งขันพร้อมกันทั้งด้านราคา ความน่าเชื่อถือ การจัดส่ง และบริการหลังการขาย

• ผู้บริโภคเวียดนามมีแนวโน้มให้ความสำคัญกับสินค้าของแท้และสินค้าที่ได้รับการรับรองคุณภาพมากขึ้น โดยร้านค้า Shop Mall มีบทบาทสำคัญในการเติบโตของยอดขายอีคอมเมิร์ซ แม้ว่าจะมีสัดส่วนเพียง 2.64% ของจำนวนร้านค้าทั้งหมด แต่กลุ่มร้านค้า Shop Mall มีส่วนช่วยสร้างรายได้ถึง 35.7% บน Shopee และ TikTok Shops ในไตรมาสที่ 3 ของปี 2568

• ผู้บริโภคได้รับอิทธิพลอย่างมากจากบทวิจารณ์และเนื้อหาบนโซเชียลเน็ตเวิร์ก เทรนด์การช้อปปิ้งออนไลน์ยังคงขยายตัว และการค้นหาและอ่านรีวิวก่อนซื้อถือเป็นนิสัยที่พบบ่อย ผู้บริโภคกลุ่ม Millennials และ Gen Z พึ่งพาอินฟลูเอนเซอร์ ที่มีผู้ติดตาม 10,000 ถึง 100,000 คน เพื่อค้นหาผลิตภัณฑ์และเลือกแบรนด์ที่น่าเชื่อถือ ดังนั้น Influencer Marketing ยังคงเป็นช่องทางที่กำลังเติบโตและเป็นกลยุทธ์ที่นักการตลาดจำนวนมากยังคงไว้วางใจ ตามรายงาน Digital Vietnam 2025 การใช้จ่ายด้าน Influencer Marketing คิดเป็น 6.1% ของการใช้จ่ายด้านโฆษณาดิจิทัลทั้งหมด และเป็นกลุ่มที่มีอัตราการเติบโตเร็วที่สุด

• รายได้เพิ่ม แต่ส่วนหนึ่งถูกเก็บไว้รับมือความไม่แน่นอน ธนาคารโลก ตั้งข้อสังเกตว่ารายได้ที่เพิ่มขึ้นยังไม่เปลี่ยนเป็นการบริโภคทั้งหมด เนื่องจากความเชื่อมั่นที่ยังเปราะบางและการออมเพื่อรองรับความเสี่ยงด้านรายได้และการจ้างงาน อัตราการออมรวมของเศรษฐกิจเวียดนามเพิ่มจาก 33.6% ในปี 2562 เป็น 37.4% ในปี 2568  

• การวางแผนซื้อบ้านทำให้การใช้จ่ายวันนี้ยิ่งระมัดระวัง สำหรับคนเมือง บ้านเป็นทั้งเป้าหมายชีวิต สินทรัพย์สะสมความมั่นคั่ง และภาระทางการเงินที่เข้าถึงยากขึ้น ในไตรมาส 3/2569 ราคาห้องชุดเฉลี่ยในกลุ่มโครงการที่ VARS IRE  สำรวจอยู่ที่ประมาณ 106,000 บาทต่อตารางเมตรในฮานอย และ 118,000 บาทในโฮจิมินห์ซิตี้ ขณะที่อุปทานใหม่ส่วนใหญ่ยังอยู่ในตลาดระดับกลางบนและระดับสูง เมื่อราคาบ้านเพิ่มเร็วกว่ารายได้ คนวัยทำงานจึงต้องเก็บเงินดาวน์และควบคุมรายจ่ายมากขึ้น บ้านจึงไม่ใช่เพียงเป้าหมายปลายทาง แต่เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้รายได้ที่เพิ่มขึ้นไม่ถูกใช้จ่ายทันที

• ธุรกิจไทยต้องขาย "คุณค่าที่คุ้มราคา" และเข้าใจต้นทุนของช่องทางออนไลน์ โอกาสในเวียดนามยังมีมาก แต่ต้องเลือกกลุ่มลูกค้าให้ชัด อาหารและสินค้าอุปโภคบริโภคควรมีราคาและขนาดบรรจุภัณฑ์ที่เข้าถึงได้ พร้อมจุดขายด้านสุขภาพ ความปลอดภัย คุณภาพ หรือความสะดวก เสื้อผ้าและสินค้าไลฟ์สไตล์ต้องสอดคล้องกับรสนิยมท้องถิ่น ส่วนช่องทางจำหน่ายต้องเชื่อมหน้าร้าน อีคอมเมิร์ซ การชำระเงิน และการจัดส่งเข้าด้วยกัน นอกจากนี้ แพลตฟอร์มที่รับชำระเงินมีหน้าที่หักและนำส่งภาษีแทนผู้ขาย ผู้ประกอบการจึงต้องคำนวณภาษี ค่าธรรมเนียมแพลตฟอร์ม ค่าจัดส่ง และความเสี่ยงจากการปฏิเสธรับหรือคืนสินค้าไว้ในโครงสร้างราคาตั้งแต่ต้น

• ท้ายที่สุด ผู้บริโภคเวียดนามไม่ได้หยุดใช้จ่าย แต่กำลังเลือกใช้เงินอย่างรอบคอบขึ้น ความสำเร็จจึงไม่ได้อยู่ที่การเข้าถึงประชากรกว่า 102 ล้านคน แต่อยู่ที่การตอบให้ได้ว่า จะขายให้ใคร แก้ปัญหาอะไร และสร้างคุณค่ามากพอให้ลูกค้ายอมจ่ายหรือไม่